Wat ik leerde van een 30 jaar oude camera

26 november 2016

Wat ik leerde van een 30 jaar oude camera

fotograferen met een analoge camera

kathleen

Geduld is niet mijn sterkste kant.

Nooit geweest.

En ik twijfel of het ooit een sterke kant van mij gaat worden. Toch wist ik niet dat het zo erg met mijn geduld gesteld was totdat ik mijn oude camera nog eens boven haalde.

Die analoge camera van 30 jaar oud.

Hij verhuisde vele malen.
Van Antwerpen naar Gent.
Van Gent naar Antwerpen.
Van de doos naar de kast.
Van de kast naar het atelier. Daar stond de camera lange tijd binnen mijn gezichtsveld. En zo besloot ik er nog eens mee te fotograferen. Tijdens mijn opleiding grafisch ontwerp was fotografie immers één van mijn lievelingsvakken.

Dus ik ging op zoek naar een filmrolletje (verkopen ze die nog?!).
Dat was gelukkig snel gevonden bij fotowinkel Grobet.

Tot zover ging het goed met mijn geduld.

Vervolgens moest dat fotorolletje in de camera gestoken worden. Hoe ging dat ook alweer?
Enkele filmpjes op You tube later was mijn geheugen weer helemaal opgefrist.

Mijn geduld doorstond een lichte test.

Eindelijk fotograferen dan? Toch nog eens uitzoeken hoe dat nu ook alweer zat met die lichtmeter, ISO-waarden, scherpstellen en diafragma. Ik prees me wederom gelukkig met het wereldwijde web.

Ik voelde al enig ongeduld de kop opsteken.

Eindelijk kon ik beginnen. Eerst maakte ik thuis wat foto's en later op een uitstap met ons gezin.
Na jaren van digitale fotografie, was het contrast voor mij enorm groot. Met mijn digitale camera maak ik liefst van elk onderwerp 10 foto's (er zal dan wel één goede bij zijn zeker?).

Nu had ik maar 1 kans.
Elke klik staat erop.
Niks deleten.
Niks bijsnijden.
Niks fotoshoppen.

Dus.
Kijken, bijstellen, nog eens kijken, kadreren, nog eens kijken (we zijn ondertussen al vlot een paar minuten bezig) en KLIK! Ja!

En nu?

Niks te zien.

Eerst nog 35 andere foto's trekken en dan het filmrolletje bij de fotograaf binnen brengen.
Om dan vervolgens weer een week verlangend uit te kijken naar het moment waarop je je foto's mag gaan afhalen.

Geduld, geduld, geduld.

Maar geduld wordt beloond. Ik was helemaal vergeten hoe leuk is om een pakje met foto's erin te openen. De ene foto al beter gelukt dan de andere, maar van elke foto weet je nog waar en hoe je hem gemaakt hebt.

fotograferen met een analoge camera

camera-en-fotos

Ik ben nu geen fervente voorstander van de analoge fotografie geworden ofzo. Daarvoor heeft de digitale fotografie te veel voordelen voor mij.

Maar het deed mij wel nadenken over de snelheid waarmee alles moet gaan.
Ik zie het ook in onze onderneming.
Sommige mensen zien onze meubels en willen ze direct mee naar huis. (Wat ik volledig versta uiteraard:-)
Maar de meeste van onze meubels worden op maat gemaakt. Het is een proces dat tijd vraagt. Van kennismaken over de eerste schets tot een afgewerkt product. En ondertussen is er dat verlangend uitkijken naar dat meubel in de maak.
Vele van onze klanten blijken daar gelukkig heel goed in te zijn.

Ik kan wat leren van hun geduld.

En van analoge fotografie natuurlijk.