15 oktober 2016

"Hoe gaat het met Werkplaats 4?"

untitled-1

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Vrienden en familie willen dat het goed gaat met ons.

Ze tonen belangstelling voor wat we doen. Misschien zijn ze soms wel bezorgd. Het is uiteindelijk een hele uitdaging waar we voor staan. En dat brengt toch niet teveel risico's met zich mee?

Maar ook kennissen of collega's zijn benieuwd.

En dan is daar weer die vraag: "Hoe gaat het met Werkplaats 4?"

Het is altijd fijn als iemand daar naar vraagt. Dat doet deugd. Want iemand toont belangstelling voor hetgeen ons bezighoudt.

Maar ik weet nooit zo goed wat ze nu eigenlijk bedoelen met die vraag.
- Willen ze nu eigenlijk weten of we gelukkig zijn met onze keuze?
- Of willen ze weten of we bestellingen krijgen?
- Of we veel moeten werken?
- Of genoeg verdienen?

Mijn antwoord is meestal : "Goed."

untitled-3

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Op zo'n moment flits er veel door mijn hoofd. En soms blijft het daarbij.
Maar soms ontstaat er een langer gesprek waarin gaandeweg een aantal dingen boven komen drijven.

Dingen waar ik eerder misschien niet zo bewust heb bij stilgestaan.

Zoals.

1. Dit voelt nog steeds aan als de juiste beslissing.
Samen met Jef werken aan dit project klopt als een bus (gek spreekwoord, maar het 'klopt'). Uit eerdere projecten die we samen uitvoerden konden we al afleiden dat we goed kunnen samenwerken.
En het cliché wil dat we elkaar aanvullen. Hij als geboren technisch wonder en ik als creatief mens.
En we werken waar we wonen. Die combinatie is als ouders van 4 zonen een enorm voordeel. Dus dat geven we nooit meer op!

2. We worden sterk gedreven door een nu-of-nooit gevoel.
Ik zeg het niet graag, maar het feit dat we beiden de 40 gepasseerd zijn zal daar wel enige bijdrage toe leveren.
We gaan echt niet nog iets helemaal anders proberen.
En vrienden of familie die dit nu lezen weten dat we in het verleden onze portie 'projectjes' al wel hebben gehad.

3. Het in orde brengen van alle praktische zaken was een hele boterham.
Zaken die Jef tot mijn grote opluchting helemaal voor zijn rekening heeft genomen. Maar veel meer dan de praktische kant speelt een bepaalde onzekerheid ons parten. Kunnen we dit wel?, Waar zijn we aan begonnen?, Komen we rond?
Het is een hobbelig parcours en ik ben er heel blij dat we dit met elkaar kunnen delen.
En soms weet ik echt niet waar we gaan uitkomen.

4. Het stopt nooit.
Het is een cliché, maar het is waar. Werkplaats 4 overheerst. Zonder twijfel.
Gelukkig zijn er kinderen die om eten vragen, anders...

5. Zitten we nu te wachten?
Nee, er is genoeg zoveel te doen.
Maar dat 'te doen' willen graag wat meer gaan sturen. Want we willen leuke dingen te doen hebben.
Dingen waarvan ons hart sneller gaat kloppen.
Fijne mensen ontmoeten zodat er weer deuren open gaan.

Sturen, bijsturen en wachten. Dat is wat we doen.

En dan opnieuw.

1 oktober 2016

Plankjes aan de muur

foto1

Bewaren

foto-2

Bewaren

foto-4

Bewaren

foto-5

Het behang moest eraf.
De muur moest terug wit.
En er moesten plankjes komen om eindelijk die foto's eens op te zetten.

Zo gebeurde het ook. Een tijdje geleden schoten we in actie. Zoals veel van dit soort acties duurt alles toch net iets langer dan gepland. Het behang ging er niet zo gemakkelijk af als gehoopt. Er moesten nog wat gaatjes gevuld worden. En de muurverf stond toch niet meer klaar in de kelder. Maar uiteindelijk is de muur binnen afzienbare toch wit geraakt.

Dan enkel de plankjes nog.

Kopen?
Niet dus.

Maken?
Ja. Zoals we dat wel vaker doen.

Meestal omdat we onze goesting niet vinden. Zoals ook dit keer het geval was. Te kort, foute kleur, te dik, ....

We zijn nog steeds blij het resultaat.
En omdat het zo gemakkelijk te maken te maken is, geven we de werkbeschrijving er gewoon even bij.

schets-001

Dit heb je nodig:
een plaat multiplex van 9mm, een afkortzaag, boormachine, houtlijm, schroefmachine, lijmklemmen,  schroeven, schuurpapier en kleurloze vernis.

1. Denk even na over hoe lang en diep jij je plankjes wil.
2. Zaag de plaat zelf op maat of laat zagen in de betere Doe-het-zelf zaak of houthandel.
3. Voorzie enkele gaten in het achterste plankje om tegen de muur te kunnen vastzetten.
4. Lijm het achterste plankje vast op de onderkant en niet het vast voor extra stevigheid.
5. Lijm het voorste plankje vast.
6. Schuur op en werk af met vernis nadat de houtlijm droog is

Nu nog tegen de muur.
En laat nu die foto's, kaarsjes en plantjes maar komen...

15 september 2016

Lijstjes, planten en zoeken naar evenwicht

planten

planten

Bewaren

Lijstjes met to do.
Veel lijstjes met veel to do's.

To do werkplaats 4 : opzoeken, mailen, lassen, ontwerpen, pinnen, fotograferen, ...
Dit alles en nog veel meer maakt ons werk uitdagend, boeiend en gevarieerd.

Maar dan is het weekend. En dan ligt er een ander lijstje klaar.

To do thuis: winkel, scouts, opruimen, brengen, halen, ...

Het strikt gescheiden houden van beide lijstjes is niet altijd even gemakkelijk. In het weekend werken we soms toch een beetje verder en tijdens de week zijn er toch wat meer huishoudelijke taken dan voorzien. Avonden en weekends slippen soms iets te snel dicht met teveel 'to do' en te weinig 'niks to do'.
Het hoofd voelt te vol aan en een verlangen naar een beter evenwicht dient zich aan.

Dus.
Hier is wat we doen.

Eén. We nemen onze agenda's en we plannen. To do's op lijstjes worden ingepland en consequent uitgevoerd.
Twee. We leren uit handen geven. Dat poetsen doen we voortaan niet meer zelf. Vanaf deze week komt er poetsvrouw. (joepi!)
Drie. Ik neem planten in huis. Inderdaad vanaf hier schrijf ik in de eerste persoon enkelvoud. Want de rust die planten mij brengen is tot zover ik weet enkel op mezelf van toepassing. Als ik het even niet meer weet geef ik de planten water, ik kijk hoe ze groeien, ik zet ze op een andere plaats, ik verpot ze, ik haal dorre blaadjes weg, ik voed ze en ja, ik praat tegen ze. En even vergeet ik alles. Hoe drukker het is, hoe meer nood aan planten lijkt het wel.

Momenteel staat ons huis vol met planten. En ik koop er nog steeds bij.

Dat zegt waarschijnlijk genoeg over de lengte van onze lijstjes...

1 september 2016

Vakantie, familie en een poging tot werken

img_2922

Ja, het was fijn.
Ja, het deed deugd.
En nee, van onze vele werk besprekingen die we op vakantie gingen houden is niets in huis gekomen.

Waarom denken we elk jaar toch weer dat we op vakantie toch een beetje zullen werken?
Het vele werk voor ons vertrek gaf ons weinig tijd om samen ideeën, ontwerpen en andere fijne plannen voor Werkplaats 4 te bespreken.

En dat doen we nu net zo graag.

Maar genieten van onze kinderen, van zoveel mooie natuur  en van een eenvoudig leven heeft ons ook veel energie gegeven.

Nu we terug zijn moeten we de draad terug oppikken.
Zomaar terug starten waar we gebleven zijn, blijkt toch niet zo gemakkelijk.

De koers van ons jong bedrijf uitzetten vraagt veel tijd, denkwerk en bijsturing.

Maar we hebben veel goesting in Werkplaats 4, dat wel.